امام علی (ع) می فرمایند:آداب و رسوم زمان خودتان را با زور و فشار به فرزندانتان تحمیل نکنید زیرا آنان برای زمانی غیر از زمان شما آفریده شده اند.
(مجله راه موفقیت، شماره23 ، صفحه ی 60) از وبلاگ پایگاه شهید مروت رشت
1- گریه می کنند، چرا که گریه کلید بهشت است.
2- قهر می کنند، ولی زود آشتی می کنند چرا که دلی بی کینه دارند.
3- چیزی را که می سازند ، زود خراب می کنند چون دلبستگی به دنیا ندارند.
4- با خاک بازی می کنند چون غرور ندارند.
5- هر چه دارند می خورند ، و چیزی برای فردا نمی گذارند ، چون غم فردا ندارند.
پیامبرگرامی اسلام
شخصی می گفت: می خواهم مردی خردمند و فرزانه را بیابم تا در مشکلات زندگیم با او مشورت کنم . یکی به او گفت: در شهر ما، فقط یک نفر عاقل و خردمند است که آن هم خود را به دیوانگی زده است . اگر سراغ او را بگیری می توانی اکنون او را درمیان کودکان بینی که روی یک چوب سوار شده و با آنان بازی می کند .
آن جوینده می رود و او را در میان کودکان پیدا می کند و صدایش می زند و می گوید: ای سوار بر چوب، یک لحظه نیز اسب خود را به سوی من بران . عاقل دیوانه نما به سوی او می تازد و می گوید: زود باش حرف بزن، چه می خواهی؟ من نمی توانم زیاد توقف کنم، چون اسبم چموش است و به تو لگد می زند !
ادامه مطلب ...
بهلول از شاگردان حضرت امام صادق (ع) بود.در زمان منصور خلیفه عباسی می زیست.در آن روزها منصور به دنبال بهانه ای می گشت تا بدان وسیله حضرت صادق (ع) را به قتل رسانده ، اصحاب و شاگردان آن پیشوای عالیقدر اسلام ر ا متفرق سازد.
یکی از بهانه جویی ها این بود که از بهلول خواستند گواهی دهد که امام صادق (ع)قصد دارد بر ضد بنی عباس قیام کند و خلافت را تصاحب کند تا این که با این تهمت
حضرت را بازداشت نموده و شهید کنند،و بدین گونه بزرگترین مانع حکومت بنی عباس را از میان بردارند.
ادامه مطلب ...
ابوبصیر از امام صادق علیه السلام روایت کند که در تفسیر آیه 158 انعام فرمود:
«یعنى خروج القائم المنتظر منا ثم قال علیه السلام: یا ابابصیر طوبى لشیعة قائمنا المنتظرین لظهوره فى غیبتة و المطیعین له فى ظهوره اولئک اولیاء الله الذین لا خوف علیهم و لا هم یحزنون»
یعنى خروج قائم منتظر ما سپس فرمود : اى ابابصیر! خوشا به حال شیعیان قائم ما کسانیکه در غیبتش منتظر ظهور او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند آنان اولیاى خدا هستند که نه خوفى بر آنهاست و نه اندوهگین مى شوند.
کمال الدین ج2 باب 33 ح 54
ادامه مطلب ...