گوهر فضیلت /
پدید آورنده : ابوسعید واعظ ، صفحه 88
ذکر مغفرت
خدای تعالی در قصه آدم گفت: «وَ عَصی آدَمُ رَبَّهُ فَغَوی» گناه آدم پدید
کرد و در قرآن ذکر کرد. و در قصه نوح گفت: «فَلا تَسْأَلَنَّ ما لَیْسَ
لَکَ بِهِ عِلْمٌ». و یونس را گفت: «وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِبًا
فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَیْهِ». و داود را یاد کرد: «لَقَدْ
ظَلَمَکَ بِسُوءالِ نَعْجَتِکَ» و موسی را یاد کرد: «فَوَکَزَهُ مُوسی
فَقَضی عَلَیْهِ». این همه گناه (ترک اولی) پیغمبران یاد کرد. رسول ما را
علیه السلام یاد کرد و گفت: «لِیَغْفِرَ لَکَ اللّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ
ذَنْبِکَ وَ ما تَأَخَّرَ» ذکر مغفرت کرد و گناه پوشیده داشت.
شرف دیگر، خدای عزّ و جل هر پیغمبری را به نام یاد کرده است که: یا آدم! یا نوح! یا ابراهیم! یا لوط! یا شعیب! یا هود! یا صالح! یا داود! یا موسی! یا یوسف! یا عیسی! چون یاد رسول می کند به نامش نمی خواند؛ به تعظیم و به تبجیل می گوید: یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنّا أَرْسَلْناکَ شاهِدًا. جای دیگر گفت: یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ. جای دیگر گفت: یا أَیُّهَا الرَّسُولُ لا یَحْزُنْکَ.