۵ روش برای ایجاد صلح و صفا بین بچه ها
جای تعجب نیست که والدین می توانند در دعوای فرزندان نقش مهمی داشته باشند. روشن است که همیشه نمی توان بچهها را به طور یکسان مورد توجه قرار داد؛ گاهی بچه ای نیاز به توجه بیشتری دارد.به هر حال، هیچ پدر و مادری نمی خواهند در محیطی پر کشمکش زندگی کنند.به کارگیری این روشها به شما کمک می کند بین بچه هایی که با هم اختلاف دارند، صلح و صفا به وجود آورید.
۱. بــر رفتارهای مثبت کــــودکان تاکید کنید .
بچهها خیلی زود درمی یابند که دعوا و مشاجره باعث جلب توجه بزرگترها می شود؛ و این در حالی است که همکاری آنها با یکدیگر، اغلب مورد توجه قرار نمی گیرد. پس وقتی کودکان به طور مسالمتآمیز با هم کنار میآیند، آنها را تشویق کنید.
۲. نقاط شــــروع درگیــــــری را شناسایــــی کنید.
ادامه مطلب ...
اجتماعی کردن فرزندان
در جوامع کنونی، اغلب والدین خواستار آنند که فرزندانشان بتوانند راه و روش زندگی خود را به درستی انتخاب کنند یعنی این که مثلاً به دانشگاه و دیگر مراکز عالی راه یابند و یا در انتخاب همسر دچار هیچ گونه لغزش و سستی نشوند و در نهایت بتوانند در جامعه خود، شخصیت و حرفه خویش را به تثبیت برسانند. اگر از والدین سؤال شود که آیا دوست دارند فرزندشان در آینده بتواند در اجتماع پیروز و موفق باشد، بی شک پاسخ خواهند داد! «بله، البته!» اما متأسفانه بسیاری از والدین حتی کمترین فرصت را به کودکان خود نمی دهند تا آنان مجال این را داشته باشند که افکار و احساسات خود را آشکار سازند. اغلب والدین از کودکانشان انتظار دارند که ساکت بوده و تسلیم خواست های آنان باشند، به خصوص در اوقاتی که در خارج از خانه همراه آنان هستند و این انتظار حداقل تا سن 20 سالگی فرزند ادامه دارد و بعد از این سن آنان منتظرند که حصارها شکسته شود و فرزندشان بتواند بر تمامی معضلات اجتماعی فایق آید!
اجتماعــــی شدن، باید آمـــوخته شود.
به طور کلی ایجاد یک ارتباط مستحکم در خانواده، از اساسی ترین نمودهای خانواده ای قدرتمند است و این ارتباط به کودکان احساس استواری می دهد؛ یعنی اعتماد به نفس و در نهایت یک قدرت دفاعی در برابر هجوم فشارهای خارجی! اما خود این ارتباط الزاماً بایستی در روابط مابین پدر و مادر به وجود آید و آنها به عنوان معلمین اولیه کودکان خود، بهترین نمونه برای هریک از آنها هستند و همان طور که مکرر در این سلسله مقالات ذکر شده کودکان بسیاری، عادات و رفتار خود را از والدین کسب می کنند. ولی پیوند این ارتباط می بایستی از دوران طفولیت کودکان شروع شده و به طور مستمر ادامه پیدا کند. به عنوان مثال وقتی مادری در حال پوشانیدن لباسهای کودک خردسال خود می باشد باید به او توضیح دهد که در حال انجام چه کاری است و یا هم اکنون پدر مشغول انجام چه وظیفه ای می باشد و حتی الامکان جزییات را نیز توضیح دهد.
چرا والدین فرزندانشان را تنبیه می کنند؟
علیرغم آموزه های دینی ما و با وجود آموزش هایی که در جامعه داده می شود،هنوز هم کم نیستند پدر و مادرهایی که تنبیه را به زعم خود بهترین راه آدم کردن فرزندانشان می دانند و آموزش درس زندگی به کودکان خود را از طریق کتک زدن یا توهین کردن جایز می دانند. شاید تصور کنید در حال حاضر گرایش والدین به تنبیه بدنی کمتر باشد اما واقعیت این است که فرهنگ نادرست تنبیه به دلیل عدم شناخت از راه های تربیتی معقول هنوز هم یک راه کار مهم برای والدین محسوب می شود.
نظر کودکان در مورد لباس
لباس برای بزرگترها و حتی برای کودکان حاوی ارزشها و بیانگر مفاهیم مختلفی است.به همین جهت معمولاً بر سر لباس میان کودک و پدر و مادر مشاجره ایجاد می شود. برای نمونه اغلب پدر و مادرها لباس را وسیله ای برای زیباتر کردن ظاهر کودک می شناسند. بعضی دیگر دوست دارند که فرزند آنها همیشه آراسته و مرتب باشد، چرا که این دسته از پدر و مادرها چنین می پندارند که آراسته بودن کودک نشانگر مرتب و آراسته بودن والدین او است،برخی دیگر ممکن است لباسهای کودک را مشابه لباس خود انتخاب نمایند. هیچ یک از این مبانی ارزشی، برای کودک مهم نیستند، او فقط دوست دارد که لباسهایش راحت و مشابه دیگر همبازی هایش باشد تا در میان آنها احساس تفاوت نکند و به موازات همه اینها به مقدار کافی زیبا باشد.
نکات لازم در تربیت کودکان
¬اهانت و تحقیـــر کــودک، سرزنش های مداوم و انتقادهای بیجا و به کارگیری تعبیرات غیرمحترمانه از مهمترین عواملی هستند که بذر کینه و نفرت را در دل کودک می پاشند.
¬ نــوزاد پس از تولد به ارتباط جسمی با مــادر نیاز فراوان دارد، از این رو نباید ساعات طولانی از مادر جدا بماند. تحقیقات نشان داده است که از شش ماهگی تا سه سالگی، حضور مادر نه تنها در رشد عاطفی کودک ، بلکه در رشد بدنی و عقلی او نیز تأثیر بسزایی دارد.
¬ در مقایســـه بیـــن فــــــرزندان، کودکی که امتیاز نمی آورد دچار احساس خود کم بینی می شود و اعتمادش را نسبت به پدر و مادر از دست می دهد.
¬ اگــــر بیش از حــد، سرعت فراگیری را در فرزندانمان تقویت کنیم، امکان باروری و تحکیم مفاهیم را در مراحل بعدی کاهش خواهد داد. سرعت اولیه و تشدید آهنگ رشد ، منجر به تأخیر قابل ملاحظه ای در مراحل بعدی می شود.
¬ هــرگـــز عیب فرزندتان را در رفتارها بزرگتــر از آنچه هست جلوه ندهید، و هرگـــز عیب هایش را نزد دیگـــران بازگو نکنید.
¬ همبــــازی شدن با کــــودک، علاوه بر این که او را غرق لذت و شادی می کند و صمیمیت را افزایش می دهد اعتماد به نفس و احساس ارزشمندی را در کودک تقویت می کند.